W poprzednim numerze dowiedzieliśmy się, że kość zbudowana jest z tkanki kostnej zbitej, okostnej oraz szpiku kostnego.
W niniejszym numerze chcielibyśmy omówić naczynia krwionośne, naczynia limfatyczne oraz nerwy.
Naczynia krwionośne: tętnice kości długich obejmują tętnicę odżywczą, tętnicę nasadową, tętnicę przynasadową oraz tętnicę okostnową. Można je podzielić na układ trzonowy, układ nasadowo-przynasadowy oraz układ okostnowo-korowy. Tętnica odżywcza jest główną tętnicą kości długich, która zazwyczaj posiada 1–2 odgałęzienia. Wchodzi do jamy szpikowej przez otwór odżywczy trzonu i dzieli się na gałęzie wstępujące i zstępujące, kierujące się do końców kości. Gałęzie te rozmieszczone są w wewnętrznej warstwie kości zbitej, szpiku kostnym oraz tętnicy przynasadowej, a u dorosłych mogą tworzyć zespolenia z tętnicą przynasadową i jej odgałęzieniami. Zarówno tętnica nasadowa, jak i przynasadowa pochodzą z sąsiednich tętnic i wnikają do kości w pobliżu chrząstki nasadowej.
Naczynia limfatyczne: w okostnej występują liczne naczynia limfatyczne, jednak obecność naczyń limfatycznych w szpiku kostnym lub korze kostnej wciąż budzi kontrowersje.
Nerwy: towarzysząc naczyniom odżywczym wnikającym do kości, nerwy rozmieszczone są w przestrzeni okołonaczyniowej kanałów Haversa, a większość trzewnych włókien odprowadzających unerwia ściany naczyń; Somatyczne włókna doprowadzające są liczniej rozmieszczone w okostnej. Okostna jest bardziej wrażliwa na bodźce rozciągające lub rozrywające, dlatego ropnie kostne i złamania często powodują silny ból.
Podsumowując, naczynia krwionośne, limfatyczne oraz nerwy otaczające kość odgrywają kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu kości. Wszystkie te struktury są niezwykle złożone i odpowiednio dostosowane.
